Publieksprijs: breng nu je stem uit!
Dit jaar reiken we voor het eerst een publieksprijs uit.
Onze jury selecteerde vijf gedichten, en jij mag mee bepalen welke daarvan de publiekslieveling wordt.
Klik op de link en vind de genomineerde gedichten. Breng je stem uit en wie weet wint jouw favoriet de publieksprijs ter waarde van €100. Stemmen kan tot en met 6 februari 2026.
litteken
littekens zijn de LET OP!-borden van het lichaam,
dichtgegroeide herinneringen:
nu met toen ertussen
eerst een rode lijn
this far, no further
smeekt de verse ervaring
maar de korst eist krabben
never give in
klaagt de kriebel
de wonde waait de witte vlag
Never Again
beloof je
maar voorvaderen vervagen
en volk vergeet snel
never wat?
het gebeurt opnieuw
oude wonde, nieuw bloed
rinse and repeat
Hoe het begon
zij kijkt en wijst
vis, zegt ze, een vis en volgt
met uitgestoken vinger
het dier dat tussen tafelpoten
kruimels pikt
duif, fluister ik
de schrik in haar ogen
de stilte daarna
Vader tot oudste dochter
veel moed om te studeren: analyseer
schematiseer, synthetiseer
en memoriseer wat van jou wordt
verwacht. neem bij het ontbijt alles
nog eens door: zwaartekracht,
thermische vlakken, zwarte gaten.
men vergeet zo vlug dat de vorm
van wolken een functie heeft,
dat het bestaande leven diende
onder te duiken toen zuurstof
ontstond en hoe mooi wiskunde is
wanneer werkelijk alles klopt.
op tien jaar kan je aardig wat
cumuleren van datgene waar
de mensheid eeuwen over deed.
maar beland je bij wijsbegeerte dan
begint alles weer van voor af aan.
de aarde is geen vlak waar je af kan
vallen, maar een boze bol. vroeg
of laat kom je jezelf weer tegen.
de liefde, daar ben je nooit mee klaar.
Hechting
Een koor van longen ruist. De lift hapert.
Het alarm in de schacht peilt mijn diepte.
Mijn handen haken ineen als hechtdraad over een wondnaad.
De klok in de wachtzaal klopt zonder hartslag,
elke slag galmt al richting graf. Ik zou kunnen gaan,
maar de stoel houdt mijn botten bijeen.
Op de koude tafel zit ik naast de witte jas.
Zijn hand schuift onder het schouderblad,
krikt me op uit mijn rugpijn, wervels klikken als steentjes vast.
Over de ruggengraat hobbelt hij naar mijn hoofd.
Scant me, vertelt me of er toekomst in mijn lichaam zit.
Thuis vraagt iemand hoe het was, streelt de schouder in de kom.
Het antwoord vouwt zich dicht onder mijn tong.
CONTACT
Heb je een vraag?
Bibliotheek Harelbeke
Eilandstraat 2, 8530 Harelbeke
Tel: 056 733 440 | info.bibliotheek@harelbeke.be
Volg ons:
